جنسی بلورین و جانی آتشین- دکتر کاووس حسن لی
الان ساعت دو و نیم روز جمعه 29 آذر 1381 است. به دعوت عباس باقری عزیز ، برای شرکت در مراسم کنگره سراسری شب های شعر سیستان به زابل آمده ایم. شاعر دانشور و دوست خوبم مصطفی محدثی از من می خواهد چیزی برای قیصر عزیز بنویسم. به مصطفی می گویم برای این که سخن تکراری ننویسم یک بار دیگر باید آثار قیصر را بازخوانی کنم. اما محدثی وقت ندارد و از من می خواهد همین امروز و همین جا احساسم را به قلم بیاورم و برای این که چاره ای نماند، همین کاغذ را که الان بر روی آن می نویسم به من داد و فی البداهه باید چیزی بنویسم.
از سویی دیگر خودم هم احساس بدهکاری دارم. احساس بدهکاری به آن جهان بزرگی که در قامت مردی به نام قیصر امین پور فشرده شده است؛ مردی از جنس بلور با جانی از آتش. از اقدام مصطفی محدثی بسیار خرسندم و با خود می اندیشم؛
چرا قیصر این همه برای من دوست داشتنی شده است؟ و چرا این همه برای همه؟!
محمدكاظم كاظمي
به گزارش خبرنگار بخش ادب خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در مراسم يادبود امينپور كه ازسوي خانوادهي او و با حضور جمع زيادي از چهرههاي مختلف ادبي، فرهنگي و سياسي همراه بود، ابتدا پيام مقام معظم رهبري بهمناسبت درگذشت قيصر امينپور توسط ساعد باقري خوانده شد. 
جام جم آنلاين: قيصر امين پور، شاعر
نامدار معاصر ايران ، بامداد روز سه شنبه در 48 سالگي در بيمارستان دي تهران
درگذشت.
وي طي سال هاي 1360 تا 1371 دبير شعر هفته نامه سروش و همچنين
سال ها به اتفاق بيوك ملكي و فریدون عموزاده خلیلی ، سردبيری سروش نوجوان را برعهده
داشت.
